بود ، يا بدهى اقساطى باشد و هنگام پرداخت قسط آن نرسيده باشد . مسألهء 24 - كسى كه هزينهء حج را دارد ، ولى بدهكار نيز مىباشد ، چنانچه بدهى او مدّت دار است ، و مطمئن باشد كه به هنگام رسيدن زمان بدهى ، قدرت بر پرداخت آن خواهد داشت ، واجب است به حج برود . همچنين در صورتى كه وقت پرداخت بدهى رسيده ، ولى طلبكار راضى به تأخير باز پرداخت بدهى باشد ، و بدهكار مطمئن است كه به هنگام مطالبهء طلبكار ، مىتواند بدهىاش را ادا كند ، در اين صورت نيز واجب الحج است . در غير اين دو صورت ، بدهكار واجب الحج نخواهد بود . مسألهء 25 - كسى كه خمس يا زكات بدهكار است ، در صورتى مستطيع مىشود كه علاوه بر مالى كه بتواند بدهكارى فوق را بپردازد ، مخارج حج را نيز داشته باشد . مسألهء 26 - كسانى كه بدهكار ادارات دولتى ، مانند ادارهء دارايى و شهردارى و مانند آن هستند ، و براى پرداخت آن تحت فشارند ، مستطيع نمىباشند ، مگر اين كه اموالى در اختيار داشته باشند كه هزينهء هر دو را تأمين نمايد . مسألهء 27 - كسى كه از نظر مالى استطاعت دارد ، ولى از جهت بدنى يا باز بودن راه مستطيع نيست ( يعنى در موقع حج ، استطاعت بدنى ندارد ، يا راه براى او باز نيست ) ، حق دارد پول خود را در ساير امور زندگى هزينه نموده ، و خويش را از استطاعت مالى خارج كند ؛ ولى اگر از اين دو جهت هم مستطيع است ، و فقط وسايل رفتن را تهيّه نكرده ، يا وقت حج نرسيده ، نمىتواند خود را از استطاعت خارج نمايد ؛ و اگر چنين كند حج بر او واجب شده ، و بايد به هر شكل ممكن به حج برود . مسألهء 28 - اگر در سالى كه استطاعت مالى دارد ، استطاعت بدنى ندارد ، يا راه باز نيست ، ولى بداند در سالهاى آينده از آن جهات نيز استطاعت پيدا